Magiczny Bangkok. Przepiękne kwiaty, wspaniały pałac królewski, cudowne świątynie. Mnisi owinięci w jednakowe pomarańczowe tkaniny, odprawiający codziennie takie same rytuały. Wszechobecny Budda ukryty w misternie zdobionych chedi*, w złotych posągach.
Drugi dzień w Bangkoku rozpoczynamy na targu kwiatów. Pak Khlong Talad to największy i najstarszy rynek kwiatowy w mieście, a także jeden z największych rynków kwiatowych w Tajlandii. Czynny przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.
Tajlandia jest znana z różnorodności i piękna swoich kwiatów. Strona https://whyfarmit.com/ podaje 26 tajskich kwiatów mających znaczenie dla tajskiej kultury.
Na pierwszym miejscu znajduje się Złoty Deszcz, inaczej złotokap indyjski ratchaphruek (drzewo królewskie). Jest to narodowy kwiat Tajlandii. Na drugim wymieniany jest lotos – święty kwiat buddyzmu. Występuje ich tutaj ponad tysiąc różnych gatunków. Dalej są róże, jaśminy, hibiskusy, rajski ptak, tulipan syjamski, gerbera, kwiat nietoperza… Jednak, jakby tego było mało, tajscy kupcy sprowadzają też kwiaty z innych krajów, z Holandii, Chin czy Indii.
Sprzedawcy przygotowują piękne bukiety, wiązanki, girlandy, wieńce. Jest tu co oglądać, czym się zachwycać. Żywe kwiaty mają duże znaczenie w tajskiej kulturze. Zdobią świątynie, domki duchów, mieszkania. Uświetniają najrozmaitsze uroczystości.
Szczególnie starannie przygotowywane są wiązanki dla rodziny królewskiej. Przystrajają je złote i srebrne wstążki, złote i srebrne nitki. Dobierane do nich kwiaty często mają głębokie znaczenie symboliczne.
Około południa opuszczamy tę krainę przepięknych kwiatów, kolorów i zapachów. Wyruszamy zwiedzać najważniejsze zabytki Bangkoku: Pałac królewski i trzy najważniejsze świątynie: Świątynia Leżącego Buddy, Świątynia Nefrytowego Buddy i Świątynia Świtu.
* * *
Świątynia Leżącego Buddy – Wat Pho, to jedna z największych i najstarszych świątyń buddyjskich w Bangkoku. Jej powstanie datuje się na przełom XVII i XVIII wieku.
Kiedy król Rama I ustanowił Bangkok stolicą kraju, świątynia została odnowiona i uległa rozbudowie. Stała się świątynią królewską. W głównym bocie – najważniejszym budynku świątynnym, na trzywarstwowym piedestale umieszczono, wykonany z brązu i pokryty złotem, posąg siedzącego Buddy. Pod tym posągiem spoczęły prochy króla Ramy I.
W roku 1983 nastąpiła dalsza rozbudowa świątyni. Wybudowano kaplicę dla Leżącego Buddy. Umieszczony w niej posąg, przedstawiający Buddę wchodzącego w stan nirwany, jest niezwykłych rozmiarów. Zbudowany z cegły, pokryty cienką warstwą złota ma 46 metrów długości i 15 metrów wysokości. Każda stopa posągu ma 3 metry wysokości i 5 metrów długości, a na podeszwach tych stóp znalazło się 108 ilustracji wykonanych z masy perłowej. To 108 wizerunków Buddy.
Wzdłuż ściany za posągiem Buddy ustawiono 108 miseczek. Każda z nich symbolizuje jedną z 108 cnót buddyjskich. Przybywający tu pielgrzymi, a także turyści, mogą wykonać specjalny rytuał mający przynieść im pomyślność i szczęście. Rytuał ten polega na powolnym przemieszczaniu się wzdłuż posągu i koncentrując się na swoich życzeniach, wrzucaniu pieniążka do każdej z tych 108 miseczek.
Na terenie kompleksu świątynnego znajduje się ponad tysiąc wizerunków Buddy oraz wiele większych i mniejszych chedi (świątynnych wież), wśród których wyróżniają się cztery 40-metrowe chedi królewskie, pokryte kolorową ceramiką. Każda z nich dedykowana jednemu z czterech pierwszych królów dynastii Chakri: Ramie I, Ramie II, Ramie III i Ramie IV.
* * *
Wat Pho jest też nazywane pierwszym publicznym uniwersytetem w Tajlandii. W okresie panowania króla Ramy III świątynia była centrum edukacji. Nauczane tu przedmioty to: literatura, medycyna, astrologia, tradycyjny tajski masaż.
Decyzją króla w różnych miejscach na terenie świątyni, w pawilonach i na dziedzińcach, umieszczono kamienne tablice, na których zapisano wiedzę z zakresu medycyny, literatury i sztuki. Tablice te miały na celu edukację, zachowanie dziedzictwa kulturowego i uczynienia go dostępnym dla każdego. Sześćdziesiąt z tych tablic poświęconych jest masażowi tajskiemu. To instrukcje dla terapeutów i masażystów.
W 1955 roku w Wat Pho została założona szkoła tajskiego masażu, prowadzona przez certyfikowanych mistrzów. Można się tu zapisać na profesjonalne kursy masażu.
* * *
Dziesięć minut drogi od Świątyni Leżącego Buddy znajduje się pałac królewski.
Wielki Pałac (Grand Palace) – historyczna rezydencja królów Tajlandii, to jedno z najważniejszych i najbardziej imponujących miejsc w stolicy Tajlandii. Zbudowany w 1782 roku do połowy XX wieku był rezydencją oficjalną .
Kompleks pałacowy składa się z wielu budynków: pałaców, sal tronowych, pawilonów, biur. Każdy z tych budynków ma swoje unikalne funkcje i architekturę. Znajduje się tu też Świątynia Szmaragdowego Buddy (Wat Phra Kaew) – jedna z najważniejszych i najbardziej znanych świątyń w Bangkoku.
Szmaragdowy Budda to niewielki, zaledwie 66-centymetrowy posąg Buddy siedzącego w pozycji medytacyjnej. Posąg wykonany z jednego kawałka jadeitu (a nie z nefrytu, jak wynikałoby z nazwy), przyodziany w złote szaty wysadzane diamentami. Trzy razy w roku szaty te są zmieniane stosownie do pory roku: pora gorąca (marzec – czerwiec), pora deszczowa (czerwiec – październik) i pora chłodna (listopad – luty). Ta zmiana szat to ceremonia dokonywana przez samego króla Tajlandii.
Pochodzenie tego posągu nie jest znane. Jak mówi legenda, w 1434 roku w Chiang Rai piorun uderzył w chedi, odsłaniając tę figurkę. Przenoszony do różnych świątyń, ostatecznie, w 1784 roku, przywędrował Szmaragdowy Budda do Bangkoku. To król Rama I przeniósł ją tu i umieszczając w Wat Phra Kaew – pałacowej świątyni inaugurował początek dynastii Chakri. Dziś świątynia pełni rolę królewskiego sanktuarium i miejsca najważniejszych ceremonii państwowych. To jedno z najświętszych i najbardziej znaczących miejsc w Tajlandii.
Do posągu Szmaragdowego Buddy mogą zbliżać się tylko członkowie rodziny królewskiej. Zwiedzający mają szansę podziwiać figurę jedynie przez główne drzwi świątyni.
https://tajlandiafaq.pl/swiatynia-szmaragdowego-buddy-wat-phra-kaew/
Świątynia Leżącego Buddy i Wielki Pałac Królewski to miejsca niezwykłe, to magiczny, jakby zaczarowany świat. O trzeciej z trzech najważniejszych świątyń w Bangkoku napiszę już w kolejnej opowieści.
*chedi – rodzaj stupy, czyli buddyjskiej budowli religijnej. Stupy są ważnymi obiektami kultu w buddyzmie, często zawierającymi pamiątki związane z Buddą. Chedi ma zazwyczaj kształt dzwonu lub iglicy i jest częścią większego kompleksu świątynnego.
