Nasz pobyt na Islandii dobiega końca. Dziś jeszcze jedna wycieczka: krater Kerid i Thingvellir National Park z rowem tektonicznym.
Krater Kerid
Krater Kerid odległy około 70 km od Reykiaviku powstał około sześciu i pół tysiąca lat temu. Kerið był wtedy aktywnym stożkiem wulkanicznym.
Do dzisiaj nie jest pewne, jaki rodzaj eksplozji doprowadził do powstania tego krateru. Najbardziej prawdopodobną jest teoria, że to była spokojna erupcja. Lawa wypłynęła z wnętrza ziemi i rozlała się wkoło, tworząc stożek krateru. Pod ziemią powstała pusta przestrzeń i środkowa część wulkanu zapadła się, tworząc zagłębienie o głębokości ok. 55 metrów. Do zapadliska wpłynęły wody gruntowe, tworząc jezioro. Jego głębokość zależy od poziomu wód gruntowych i waha się od 7 do 14 metrów.
Według niepotwierdzonych informacji lokalnych poziom wody w jezierze Kerið jest powiązany z poziomem wody w stawie przy wulkanie Búrfell i tak gdy w jednym poziom się podnosi, to w drugim, w tym samym czasie, opada.
Krater ma kształt eliptyczny (długość 270 m, szerokość 170 m). Jego ściany pokrywa czerwony piasek, a latem porastają trawy i inna roślinność. Szczególnej urody dodaje mu to jezioro, którego wody, w słoneczne dni, zmieniają kolor w zależności od kąta padania słonecznych promieni.
Wokół krateru wiedzie ścieżka, którą można obejść go, podziwiając widoki z różnych stron. Wędrujemy więc wąską ścieżką po krawędzi krateru, oglądając to niezwykłe miejsce.
Można też zejść schodami w dół i przespacerować się brzegiem jeziora. Jednak perspektywa wchodzenia po tych schodach z powrotem nie jest zbytnio zachęcająca i poza tym zajęłoby to zbyt dużo czasu w naszym napiętym programie. Zresztą najpiękniejszy jest właśnie widok z góry.
Thingvellir National Park
Park Narodowy Þingvellir (Thingvellir) to jedno z najbardziej fascynujących miejsc w Islandii pod względem geologicznym i historycznym.
Wyjątkowe położenie geologiczne
Park ten leży na styku dwóch płyt tektonicznych: eurazjatyckiej i północnoamerykańskiej. Jest to jedno z nielicznych miejsc na świecie, gdzie można spacerować między kontynentami.
Obszar ten jest częścią grzbietu śródoceanicznego przebiegającego przez całą Islandię, co powoduje trzęsienia ziemi i aktywność wulkaniczną.
Znaczenie historyczne
To tu w 930 roku powstał Alþingi – najstarszy parlament świata, który funkcjonuje do dziś.
W IX wieku Islandia była zasiedlana przez Norwegów uciekających przed rządami króla Haralda Pięknowłosego.
W 870 roku, po śmierci ojca, Harald dziedziczy władzę nad częścią południowej Norwegii. Od początku swoich rządów dąży do jej zjednoczenia. Rozpoczyna podboje sąsiednich terytoriów. Kulminacją jego kampanii była bitwa pod Hafrsfjørd (ok. 872), w której odnosi zwycięstwo nad koalicją lokalnych wodzów i ogłasza się królem zjednoczonej Norwegii. Wprowadza w różnych regionach swoich namiestników. Opornym konfiskuje majątki. Te jego poczynania wywołały falę emigracji. Wielu Norwegów, niegodzących się na jego autorytarną władzę, osiedliło się na Islandii.
Osadnicy początkowo żyli w rozproszeniu, bez wspólnego systemu prawnego, co prowadziło do konfliktów.
Około roku 927 grupa wodzów decyduje o wysłaniu do Norwegii człowieka, którego zadaniem będzie poznać obowiązujące tam prawa i zasady organizacji społeczeństwa, aby móc je zaadaptować na Islandii. Tym wybrańcem został Úlfljótr. W Norwegii przebywał około trzech lat, gdzie opracował zarys prawa oraz koncepcję wspólnego systemu legislacyjnego dla Islandii. Po powrocie zaproponował utworzenie ogólnowyspiarskiego zgromadzenia – Alþingu – które miało jednoczyć rozproszone społeczności poprzez udział lokalnych przywódców, zwanych goði.
W czasie kiedy Úlfljótr przebywał w Norwegii, jego przyrodni brat Grímur Geitskor objechał Islandię, by znaleźć najlepsze miejsce na zgromadzenie. To właśnie Þingvellir okazało się idealne – centralnie położone, z naturalnym amfiteatrem i dostępem do wody.
W lipcu 930 roku do Þingvellir przybyło trzydziestu sześciu goðar. Zgromadzenie odbywało się pod gołym niebem i trwało kilka dni. Ustanowiono na nim wspólny system prawny dla całej wyspy. Powołano izbę ustawodawczą, w której znalazło się 36 goðar. Wybrano przewodniczącego – urzędnika, którego zadaniem było recytowanie z pamięci obowiązującego prawa, bo nie istniały jeszcze pisane kodeksy. Ustalono, że Alþing będzie pełnił również rolę sądu najwyższego.
Alþing stał się zgromadzeniem corocznym. Z czasem jego obrady wydłużały się nawet do trzech tygodni. Przybywali tu wszyscy goðar i ich doradcy. Przybywali też kupcy i sędziowie. Spotkania stały się nie tylko wydarzeniem politycznym, ale też społeczno-kulturowym. Były okazją do wymiany informacji, zawierania umów, rozwiązywania sporów i świętowania.
W latach 1220–1264 nastał czas znacznych konfliktów między rodami goðarów, rywalizującymi w walce o władzę i wpływy. Islandia znalazła się częściowo pod wpływem Norwegii, a później Danii. Alþing został zachowany, ale jego rola została ograniczona.
Pod koniec XIX wieku wybudowano w Reykjaviku budynek parlamentu. Alþing obraduje w nim od 1844 roku do dziś.
W 1930 roku w Þingvellir utworzono park narodowy dla uczczenia tysiąclecia Alþingu.
17 czerwca 1944 roku Islandia odzyskała niepodległość. To szczęśliwe wydarzenie obwieszczono właśnie na równinie Þingvellir. W tym samym miejscu, gdzie powstał Alþing.
Dziś to miejsce pełni funkcję historyczno-symboliczną. Odbywają się tam uroczystości państwowe, rocznice i wydarzenia kulturalne. Þingvellir – to niesamowite miejsce, które trzeba koniecznie zobaczyć, choć wygląda tak zwyczajnie w porównaniu z innymi cudami islandzkiej ziemi.
